Czego dotyczy?

Motywem przewodnim powieści jest duchowość, podróże astralne i reinkarnacja. Historia poruszająca te kwestie mówi o wyzwaniach związanych z rozpoczynaniem dorosłego życia, trudnej miłości, radzeniu sobie ze stratą bliskich, a także o skomplikowanym odnajdywaniu własnej drogi duchowej. W powieści znajduje się przedstawienie tzw. drugiej strony. W dużej części rozpatrywana jest także tematyka wrażliwości energetycznej oraz wpływu codziennych decyzji na naszą przyszłość i nasze otoczenie.

O czym opowiada?

Głównym bohaterem jest 23-letni mężczyzna, który razem ze swoją młodszą o kilka lat dziewczyną przeprowadza się z rodzinnego Płocka do Warszawy. Para szybko poznaje trudy życia na własną rękę, co powoduje liczne komplikacje w ich związku. Wyzwania dorosłości i przewrotność losu całkowicie zmieniają ich postrzeganie świata. Dramatyczna historia miłosna prowadzi bohaterów przez niezwykłą drogę tajemniczości, duchowych odkryć i doświadczeń, w które sami wcześniej by nie uwierzyli.

Co było inspiracją?

Może trudno w to uwierzyć, ale był to sen. Zobaczyłem w nim miejsce, którego nie miałem prawa widzieć na własne oczy. Kiedy się obudziłem, pamiętałem je dokładnie, niemal w każdym detalu i do dziś wiem, że nie zobaczyłem go wtedy po raz pierwszy, zupełnie jakbym bywał tam wiele razy.

Od tamtej chwili zacząłem tworzyć Nawię, a słowa, które zapisywałem, nie pochodziły z głowy, a wprost z serca.

Pochodzenie nazwy

Nasi prasłowiańscy przodkowie mieli własne wierzenia, które z upływem czasu odeszły w zapomnienie na rzecz współczesnej religii. To, co dziś powszechnie określa się mianem pogaństwa, w dużej części opierało się na wierze w siły natury i stabilnie funkcjonujący świat zmarłych.

Tym dawniej było określenie świata dusz. Nawia / Nawie to nic innego jak zaświaty według naszych dawnych przodków.